Jest to próba przedstawienia emocji, myśli, wnętrza współczesnego człowieka. W dzisiejszych czasach ten człowiek pomimo przebywania w środowisku ludzkim często jest tak naprawdę bardzo osamotniony. Czasem z własnego wyboru, innym razem jest to na rzucone przez otaczający go świat i ludzi. Stąd też na moich grafikach dużo skał, pustynie, chmury, morze, które symbolizują niejako odgrodzenie własnego indywidualnego świata człowieka od czynników zewnętrznych. Czasami jest to świadome i celowe działanie danego człowieka, a czasem jest to od niego niezależne. Wnętrze każdego z ludzi jest inne, inne są myśli, emocje – czasem barwne jak motyle i kwiaty, kiedy indziej bardziej stonowane, a czasem są mieszaniną tego wszystkiego. Niekiedy człowiek sam buduje skały odgradzające go od innych, tak by nikt nie mógł sięgnąć do jego wnętrza. Innym razem czuje się samotny jak wędrowiec na pustyni zajęty walką o przetrwanie w „cyrku” życia (koloseum). Wielu buduje wewnętrzny kolorowy i czasem niezrozumiały dla innych świat, przejrzysty lub poplątany, samotny na tle skał, lodu, przestrzeni wszechświata. Inni są całkowicie nieprzeniknieni, twardzi, chaotyczni lub w uporządkowany sposób odgradzający swe wnętrze skałami, lodem jedynie czasami ukazują mgliście odrobinę swego rzeczywistego ego. W samotności człowiek podejmuje decyzję i poszukuje właściwego wyboru drogi życiowej, gdzie każdy wybór ma swoje ciemne i jasne strony, lecz nigdy nie wiadomo co za tymi wyborami się kryje.